Հարցազրույց Սկսնակ հեղինակ գրող ՝Արթուր Սարգսյանի հետ՜:

Հարցազրույց Սկսնակ հեղինակ գրող ՝Արթուր Սարգսյանի հետ՜:

<<Սիրում եմ ստեղծագործել, կարելի է ասել պաշտում եմ ստեղծագործելը: Գերագույն նպատակս դառնալ գրող: Գույներից սիրում եմ վարդագույնն, ոսկեգույնն, և դեղինը ամենաշատը, բայց թե ինչու, հստակ չեմ կարող ասել: Բնույթով այլմոլորակային եմ, շատերն են ասել: Lավատես եմ և կյանքում ապրում եմ ռոմանտիկայով: Ուզում եմ լինել Էլդորադո քաղաքում: Մարդկանց մեջ գնահատում եմ անկեղծությունը, հոգու բարդությունը, բարությունը, և դիմացինին սիրելու, հարգելու կարողությունը: Նշանաբանն է կյանքիս` նպատակամղվածության ճանապարհին արգելքները դադարում են գործել: Ֆեյսբուքը սիրում եմ, քանի որ նա տարբերվում է մնացած կայքերից, կարողանում ես հետաքրքիր մարդկանց գտնել....>>:  Այսպես սկսեց մեզ հետ հարցազրույցը  երգերի, բանաստեղծությունների սկսնակ հեղինակ, գրող Արթուր Սարգսյանը: Մի քանի խոսքով այս ավյունով երիտասարդի մասին: Նա ծնվել է 1992-թ.ի դեկտեմբերի 7-ին Երևանում: Հայրը ժամանակին զբաղվել է առևտրով, մայրը տնային տնտեսուհի է, ունի 1 եղբայր: Արթուրը սովորել է ՝Արտեմ Միկոյանի  անվ. թիվ 166 դպրօցում, իսկ դպրոցից հետո ՝ սովորել <<Ոսկե Ձայներ>> հաղորդավարության, երգի թատրոն -ստուդիայում:Ուսանել է Եվգենյա Հովսեփյանի, Կարեն Քոչարյանի, Հռիփսիմե Սարգսյանի, մոտ, իսկ ղեկավարն եղել է Ռոլանդ Ռեյը: Արթուրը երգարվեստով զբաղվում է արդեն 4 տարի: Հայտնի են  նրա  <<՝Իմ Աղոթք>>, <<Հեռացել ես ինձանից>> <<Շունչն իմ կյանքի>>, երգերը, և այլն: Արթուրը չունի երաժշտական կրթություն, բայց դա նրան չի խանգառում երգի վերածել բանաստեղծական խոսքերը: Սիրում է ստեղծագործել որովհետև գտնում է, որ դա  կյանքի կարևորագույն նպատակն է: <<Ինչն է ավելի ոգեշնչում քե՛զ ստեղծագործե՞լ>> :<<Իմ ապրումները, շրջապատող միջավայրի, մարդկանց կյանքում կատարվող իրադարձությունները կարող են հիմք հանդիսանալ իմ ստեղծագործականի համար, որոնք կարող են արտահայտվել սիրո, և այլ թեմաներով: Սիրում եմ ստեղծագործել տարբեր թեմաներով: Ես հիասթափվում եմ մարդկանց կեղծ վերաբերմունքից, ձևապաշտությունից և երջանիկ եմ, երբ երջանիկ են բոլորը: Հարցին, թե .<<Ինչ գույներով ե՞ս պատկերացնում երջանկությունը>>, մեր զրուցակիցը նշեց.<<Երջանկությունը պատկերացնում եմ վառ երանգների բոլոր գույները: Կյանքիս ամենամեծ երազանք է ապրել ամենամաքուր սիրո զգացմունքով և նպատակներս կայանում են նրանում, որ հասնեմ հաջողությունների,հրատարակվի իմ գիրգը և  երգերս հասնի ժողովրդին, սիրված ու սպասված լինի>>:

Մեր բլից հարցերին տրվեցին այս պատասխանները.

Հարց.<< Օդ թե Ջուր>> .

Պատ.<<Ավելի օդ եմ>>

Հարց.<< Հող ես, թե՞ կրակ>>:

Պատ.<< Կրակ>>:

Հարց.<<Մանուշակ ես, թե՞ արևածաղիկ>> .

 Պատ.<<Ավելի շատ կասեմ արևածաղիկ>>.

Հարց.<<Զայրանում եմ եր՞բ>>:

Պատ.<< Զայրանում եմ երբ մարդիկ իրենց կեղծ վերաբերմունքով կպնում են իմ անձին, ու փորձում են խանգարել>>:

 Կցանկանար փակված մնալ վերելակում իսպանուհի խենդ, կրակոտ աղջկա հետ: Նա ուժեղ է նպատակասլաց է, և նայում է միշտ առաջ: Արթուրը զրույցի վերջում խոսեց իր սպասելիքների, ծրագրերի մասին, կլինեն նոր ստեղծագործություններ, նոր երգեր ունի նաև ֆիլմի սցենար, որը մինչև տարեվերջ կիրականացնի: Նա շնորհակալ է բոլոր իր ընկերներին, հարազատներին, իրեն գնահատողներին: Եթե կախարդական փայտիկ ունենար կօգներ իրեն գնահատողներին, ընկերներին, հարազատներին և ՝բոլոր մարդկանց երջանկություն, առողջություն կնվիրեր: Կցրեր կեղծիքն, ու ձևապաշտությունը:

Հարցազրույցը ՝Վաչե Գրիգորյան:

Հուլիսի 30-ին Դիլիջանի քաղաքապետարանում կայացավ տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչների հանդիպումը Դիլիջանի զարգացման հիմնադրամի տնօրինության հետ: Հանդիպմանը մասնակցում էին Դիլիջանի քաղաքապետ Արմեն Սանթրոսյանը, փոխքաղաքապետ Արմեն Մակարյանը, Դիլիջանի զարգացման հիմնադրամի տնօրեն Արթուր Հակոբյանը, ավագանու անդամներ, քաղաքապետարանի պատասխանատուներ տեղեկացնում է ՝Դիլիջանի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայքը:Մանրամասները այստեղ:

Նորություններ

Երգող մանկություն՜:

Երգող մանկություն:Նրա ընտանիքում երգել են տատիկը, մորաքույրը, երաժշտության հետ սերտ կապված են կրտսեր մորաքույրը, քեռին, հորեղբայրները , իսկ մայրը պարում էր և կատարում ձեռքի հրաշալի ասեղնագործություններ, փայլուն տիրապետում էր խոհանոցին: Ահա այսպիսի արվեստագետների ընտանիքում է լույս աշխարհ եկել դիլիջանցի երգող երիտասարդը, ում ճանաչում են շատերը: Դիլիջանի սրտում լույս աշխարհ եկավ Վաչեն՝ սրտում պարուրած ամառային ջերմառատ զգացմունքները: Նրա մանկությունը անցել է լուսավոր մանկական չարաճճիություններով, երգելով: Նա գունավոր մատիտներով գրում էր հայտարարություններ, միացնում էր լուսանփոփը ու ժամերով հայելու առաջ երգում: Այսպես է պատմում Վաչե Գրիգորյանը իր մանկության մասին: Նա ակտիվ է դեռ վաղ մանկական տարիներից, կազմակերպում էր բակային ճամբարներ, մասնակցում էր դպրոցական գրեթե բոլոր միջոցառումներին: Բազմիցս Վաչեն արժանացել է, գովասանագրերի, պատվոգրերի, բայց դրա մասին խոսվել է Վաչեի հետ հարցազրույցներում: <<Ես ունեցել եմ լուսավոր մանկություն, ծնողներս ինձ տվել են ազատ, և հետաքրքիր մանկություն: Սիրում էի հավաքել բակի երեխաններին ու կազմակերպել տարբեր խաղեր, միջոցառումներ: Սիրում էի բարձրանալ ծառի ճյուղերին առանց ներքև նայելու>>: Եթե երեխանները խաղում էին մանկական խաղալիքներով, ապա Վաչեի խաղալիքները թուղթն էր, գրիչը, բարձրախոսն ու ձայնարկիչն, ձայներիզներն էին, որոնց վրա Վաչեն կատարում էր սիրողական ձայնագրություն: Վաչեն սիրում է զարմացնել իր շրջապատին, նա միշտ նորություններով է ներկայանում: Երգել երազել է դեռ վաղ մանկուց: Այսօր Վաչեին ճանաչում են Դիլիջանում, և հարակից համայնքներում, ծանոթ են Վաչեի հեղինակային երգերին և նրա գործունեությանը: Նրա ընկերների խոսքով ՝Վաչեն շատ ակտիվ, ուժեղ, նախաձեռնող, և նպատակասլաց, զգացմունքային, նրբանկատ, և փխրուն հոգով մարդ է: Նրա հասարակական, և ստեղծագործականի մասին խոսվել է բազմիցս: Նրա երգերից սիրված է <<Անկեղծ Սեր>> երգը, որը ունի ավելի քան 15 տարվա պատմություն: Վաչեն սիրում է ստեղծագործել, լինել իր հարազատների, մտերիմ մարդկանց շրջապատում, սիրում է շփվել համացանցում: 2015-ի մարտից ֆեյսբուք սոցիալական ցանցում բացվեց Վաչեի պաշտոնական խումբը, որտեղ ավելի լայն է խոսվում նրա գործունեության, և առօրյայի մասին: Իսկ մեր այն հարցին թե ինչու որոշեցիք բացել Ձեր խումբը, Վաչեն ասաց .<< 21-րդ դարում գործունեությունդ առանց համացանցի հնարավորությունների անհնարին է, երբ ունես լայն հնարավորություն ներկայացնելու քեզ, խոսելու արվեստիդ մասին, հաղորդակցվում ես Հայաստանից դուրս գտնվող քո երգդ ու գործունեությունդ գնահատողների հետ>>: Հիմա Վաչեն ունի աշխատանքի կարիք: Nրա մտերիմ ընկերը ՝ Դավիթը նրա կողքին է, աջակցում է ամեն հարցում: Վաչեն ունի տեսողության խնդիր և դժվար է տեղաշարժվում, բայց Դավիթի մարդկային ջերմ վերաբերմունքի շնորհիվ փոքր ինչ հեշտացել է նրա տեղաշարժվելը: Վաչեն այս տարի ունեցավ աչքի 2 բարդ վիրահատություն ու հիմա գտնվելով հետվիրահատական փուլում մի փոքր նվազել է նրա ակտիվությունը: Զրույցի ընթացքում Վաչեն ասաց, որ իր թանկ ընկերների շնորհիվ շուտով կներկայանա նորովի: Իսկ թե ինչ ծրագրեր, և նորություններ կան, նա չմանրամասնեց: <<Բլոգի, կայքերի, թերթի ընթերցողներին, համացանցից օգտվողներին մաղթում եմ առողջություն, լինեն ներդաշնակ իրենք իրենց ներքինի և շրջապատի հետ: Ուզում եմ խաղաղություն լինի, կապույտ երկինք բոլորիս, և մեր մայրերի աչքերում թախիծ և կորուստի արցունքներ չլինեն: Ուզում եմ որ իմ ընկերներս, հարազատներս ինձ հետ լինեն: Սիրեք, և գնահատեք Ձեր կյանքը, ու ամեն վայրկյանը>>: Dilijanews.blogspot.com

Հոգաչափ շնորհակալ ենք՜:

Բարև Ձեզ իմ սիրելի ընթերցողներ.Նախ և առաջ թույլտվեք հայտնել ՝իմ խորհին շնորհակալությունս Ձե՛զ, որհետևում, և ուշադիր եք իմ գրառումներին, ընթերցում եք իմ բոլորնամակները: Այս անգամ ուզում եմ խոսել իմ ապրումների մասի մինչ վիրահատությունս ու դրանից հետո: Աչքիս լուրջ խնդիրների մասին խոսել եմիմ նախորդ նամակում: Կարդացողները կհիշեն, որ տեսողությանս բուժումը օրերի հարց էր և գումար չհայթայթվելու դեպքում կզրկվեի տեսողությունից: Միայն գումարը բավական չէր խնդիրս լուծելու, այլ այն, որ բժիշկները ևս հոգատար էին վերաբերվում: Հիմա մի քանի խոսք ապրումներիս մասին: Եսպատկերները տեսնում էի ստվերային, իսկ վերջերս դրանից էի զրկվել: Լույսը, և մութը հազիվ էի տարբերում: Եթե նախկինում ինձ սովոր միջավայրում կարողանում էի ազատ տեղաշարժվել, ծավալել ակտիվ գործունեություն, ապա արդեն կորցրել էի ինքնուրյուն տեղաշարժվելու ևկողմնորոշվելու կարողությունը: Իմ ընկերոջ ուղեկցությամբ գնում էի հանդիպումների, բայց նեղվում էի ինքնուրույն չտեղաշարժվելու ու անհանգստացնելու համար: Վախենում էի գնալ վիրահատության, մտածում էի կկորցնեմ եղած լույսը: Բայց մի անգամ առանց վարանելու գնացի և ինձ խորհուրդ տվեցին դիմել Ս.Վ. Մալայանի անվ.ակնաբուժական կլինիկա: Ունեցա 2 բարդ վիրահատություն, իսկ վերջում էլ կատարվեց լազերային միջամտություն: Հիմա դանդաղ, բայց զգալի բարելավում է նկատվում: Պատկերները,շրջապատող առարկաները և լուսազգացողությունը սկսել է ավելի պարզ երևալ: Այսքանով եզրափակվեմ ու սրտանց շնորհակալություն եմ ուզում հայտնել Ս.Վ. Մալայանի անվ. ակնաբուժական կլինիկայի Գլարկոմայի բաժանմունքի գլխավոր վարիչ Երևանի պետական համալսարանի ակնաբուժության անբիոնի դոցենտ, բժշկական գիտությունների թեքնածու Լիլիթ Ալբերտի Ոսկանյանին,բժիշկ ակնաբույժ, միկրո վիրաբույժ Վահան Սամվելի Պապոյանին մյուս աշխատակիցներին: բոլորին: Թող Աստված օգնական, պահապան լինի Ձեզ և Ձեր ընտանիքներին, հարազատներին:Հարգանքով Վաչե Գրիգորյան:

Վաչե Գրիգորյան նոր երգի պրեմիերա ժողովուրդական երգերի շարան Վախենամ Քնեմ: